De tandem Cooke/Coen kiepert de hele bak aan exploitatie-conventies om: flinterdunne
plotwendingen, scheve camerahoeken, extreme zooms en vloetstofdia-achtige intermezzo's.
Tegelijk is de aan het genre verplichte seks - veel seks - modern in beeld gebracht:
geen male gaze te bekennen. Hoge en lage cultuur worden gemengd. Personages zitten
met hun neus in de romans van Henry James en ook de verdiensten van gipspiemelkunstenaar
Cynthia Plaster Caster worden geëerd. Het puberale en platte - veel dildo's - vindt
bedding en betekenis in het reisdoel Florida, tegenwoordig het voorland van puriteins
en heteronormatief Amerika.
Tijdens de Canal Parade zag Douma een meisje van veertien uit een van zijn lessen.
„Ze zat langs de route in een bootje met haar moeder en vader, die een roze pak droeg."
Dolly voer erlangs op haar eigen boot met tachtig lookalikes. „Ze had een ballonnetje
in haar handen. 'I love Dolly', stond erop. Een paar weken eerder had ze, toen ik
in de klas was, verteld dat ze op vrouwen valt." De samenleving is nog altijd veel
te heteronormatief, zegt Douma. „Een paar jaar geleden belde mijn nichtje me. 'Heb
je al een leuke vriend', flapte ik eruit." Bleek ze een vriendin te hebben. „Erg hè?
Blijkbaar ben ik onbewust ook een tikkeltje geprogrammeerd."
Een lezeres van deze krant stuurde me vorige week een geïrriteerde e-mail naar aanleiding
van mijn column over al dan niet lustige vrouwen: "Wat jammer nou weer dat LESBISCHE
vrouwen niet lijken te bestaan!!!!!" Nou had ik daar wel wat redenen voor: medisch
lustonderzoek wordt vrijwel altijd onder heteroseksuele vrouwen gedaan, de sociale
norm om desnoods tegen heug en meug te vrijen en het stereotype dat mannen meer seksuele
trek hebben dan vrouwen doen vooral opgeld in heteroland. Maar toch, een hand in eigen
boezem is nodig. Heteronormatief was het wel. Zo zelden kom je lesbiennes of homo's
gewoon eens per ongeluk ergens tegen, zonder dat hun seksuele oriëntatie onderwerp
van gesprek is.
