schaamte die mensen voelen over het feit dat hun kat op vogels en andere dieren jaagt,
wat slecht zou zijn voor de biodiversiteit
Kattenschaamte…
is schaamte; is een emotie
[Oorzaak, reden of aanleiding]
wordt gevoeld omdat katten door te jagen een bedreiging zouden vormen voor de biodiversiteit;
wordt soms ook gevoeld omdat katten bij andere mensen in de tuin poepen of gaten graven
De laatste tijd heb ik nogal last van kattenschaamte. Dat ligt niet aan mijn kat Ed,
een heerlijk beest, die graag bij ons is maar weinig vraagt. [...] Ed is niet de makkelijkste
- het is een schrikachtige buitenkat die slecht van vertrouwen is - maar bij ons bloeide
hij helemaal op. Maar dat 'buiten'-stukje begint te knagen. Katten jagen op alles
wat los en vast zit, poepen zonder gêne in zandbakken en graven in vers aangelegde
bloemperken. We zijn dit met z'n allen normaal gaan vinden, maar eerlijk gezegd vind
ik het toch niet netjes.
Nu steeds duidelijker wordt dat de moordlust van huiskatten funest is voor de biodiversiteit,
groeit onder gewetensvolle baasjes de vraag of we de poes met goed fatsoen nog wel
naar buiten kunnen laten. In de Groene Amsterdammer las ik over 'kattenschaamte'.
Kattenschaamte. De moordlust van Poekie. We houden van katten omdat ze, anders dan
hun baasjes, volkomen tevreden leven in overeenstemming met hun natuur. Het probleem
is dat de kat van nature roofzuchtig is – en het zijn vogels, vleermuizen en knaagdieren
die daar het slachtoffer van worden.
Als we de media mogen geloven, lijden Nederlanders massaal aan vliegschaamte, vleesschaamte,
bezorgschaamte, babyschaamte en zelfs aan honden- en kattenschaamte. Maar is dat wel
echt zo?
