Het klinkt als een gekscherende beschrijving van het neurotische gedrag dat sommige
mobiele bellers tentoonspreiden, maar de wetenschappelijke onderbouwing is plausibel:
bepaalde geluidsfrequenties (tussen 1000 en 6000 Hz) worden nu eenmaal gemakkelijker
door het menselijk gehoor waargenomen en zouden daardoor eerder kunnen leiden tot
een respons, ook al is het geluid niet afkomstig van een mobiele telefoon. Volgens
een psychologische theorie is ringxiety in wezen echter een uitvloeisel van het diepe
en onvervulde verlangen naar menselijk contact. De persoon met ringxiety reageert
ongerust en bedroefd als hij zich realiseert dat hij niet is opgebeld, zo stelde Laramie
vast.
Ringxiety is de ontgoocheling wanneer je denkt een telefoontje te krijgen, wat niet
zo is, want die kerel tegenover jou in de trein heeft dezelfde ringtone.
Zo zal je er bijvoorbeeld achter komen dat er vijf keer zoveel mobiele telefoons op
de wereld zijn dan dat er zijn pc's en dat de angst om geen signaal te hebben of zonder
telefoon te zitten nomofobie wordt genoemd. Heb je jezelf er ooit op betrapt dat je
je telefoon pakt, omdat je zeker wist dat je hem voelde trillen? Dat fenomeen wordt
gedefinieerd als ringxiety.
