Mastodon is in vele opzichten vergelijkbaar met Twitter. Op het microblogplatform
kunnen gebruikers ook kleine stukjes tekst delen ('tooten') en berichten van anderen
'retweeten' ('boosten'). Op Mastodon kan een gebruiker wel meer woorden kwijt. Een
bericht mag 500 tekens bevatten, op Twitter slechts 280.
Ik maakte onlangs een uitstap naar Mastodon, het sociale medium waar velen nu naartoe
vluchten, en dat viel ferm tegen. Ik botste niet alleen snel op de zedenpolitie, die
bewaakt wat je wel en niet mag tooten - tooten is het mastodonse tweeten -, ik vond
er bovendien de wierookgeur en het macramésfeertje niet te harden. Ja, ik ben vaak
eenzaam. Doe mij nog altijd maar Twitter, dus.
Je meldt je aan bij een server, waarna je los kan op heel Mastodon. Wel heeft elke
server eigen regels over haatzaaien en het delen van bepaalde foto's of taalgebruik.
Dat is weer te vergelijken met Facebookgroepen, waar soms ook expliciete omgangsregels
worden aangegeven en iemand die zich niet aan de regels houdt uit de groep kan worden
gezet. Daarnaast kan een beheerder of moderator een account bevriezen, waardoor iemand
niet meer kan 'tooten', of kunnen alle berichten van een gebruiker de stempel 'sensitive'
krijgen als iemand in overtreding is van de regels.
Wat even wennen is als je van Twitter komt is dat je op je eigen server [=URL], daar
waar je je account hebt aangemaakt, moet zitten om te tooten en mensen te kunnen volgen.
Op websites waar je geen account hebt kun je niks plaatsen.
