Zeventien jaar geleden, toen zij geopereerd is... was er nog geen transgendergemeenschap.
Ze heeft hulp nodig. Haar vaginawand is verslapt... en de blaas begint er doorheen
te komen. Om het te verhelpen moeten we haar dossier zien, want volgens haar... heeft
ze verkeerd gereageerd op de narcose tijdens haar eerste operatie.
Als maatschappij kan je vooral meer begrip tonen, ook al snap je het zelf niet altijd.
Voor de transgendergemeenschap zelf is het misschien niet slecht dat ze elkaar nog
veel meer proberen te informeren: "Die hormoonkuur deed dit of dat met me, probeer
je werkgever te vragen of je op die dagen geen vrij mag nemen.''
Als je naar The matrix kijkt, is het meteen duidelijk wie de helden zijn en wie de
schurken. In tegenstelling tot pakweg Star wars geeft de film ook nergens aanleiding
tot alternatieve theorieën. Toch kunnen beide extremen van het politieke spectrum
er hun eigen conclusies uit halen. The matrix pleit voor vrijheid, maar verschillende
mensen hebben verschillende ideeën van wat dat betekent. Het gevolg is dat vandaag
zowel extreemrechts als de transgendergemeenschap de film in de armen kunnen sluiten
en eruit putten wat ze nodig hebben. The matrix is bij uitstek een kneedbare film,
en dat is zijn grote kwaliteit.