twijfelmoed


twijfelmoed 1.0

Betekenis

moed om ergens aan te twijfelen, vooral in tijden van polarisatie waarin mensen vaak worden opgeroepen een nadrukkelijke keuze ergens voor of tegen te maken

Twijfelmoed…

is moed

  • [Onstoffelijke inhoud] is de moed om ergens aan te twijfelen
  • [Omstandigheid] komt vooral naar voren in tijden van polarisatie

    Over het woord

    Aard herkomst inheems woord
    Vroegste datering 2024
    Bedenker Het woord werd in 2024 in de Volkskrant gebruikt in een column van Merel van Vroonhoven, die het van horen zeggen had.
    Neologisme van de week 2 december 2024
    Vorm Afbreking
    Enkelvoud twijfelmoed twij.fel.moed
    Aantal lettergrepen 3
    Hoofdklemtoon 1ste lettergreep
    Type zelfstandig naamwoord
    Naamtype soortnaam
    Geslacht mannelijk
    Lidwoord de
    Getal geen meervoud
    Betekenisklasse abstractum
    Type samenstelling
    Linkerlid twijfelen
    Linkerlidtype werkwoord (stam)
    Rechterlid moed
    Rechterlidtype zelfstandig naamwoord
    Tussenklank geen

    Het woord in gebruik

    Overige woordfamilieleden


    Hyperoniem moed

    Twijfelmoed. Kent u dat woord? Ik niet, tot ik deze week wijkgenoot Naud erover hoorde. In de hoek van het buurtkoffiezaakje. De krant onaangeroerd voor zijn neus. 'Gaat ie wel?' vroeg ik. 'Mwah', antwoordde de anders zo sprankelende jonge vader. 'Die verdeeldheid in de wereld. Ik word er zo somber van.' Dus trekt Naud zich steeds meer terug, in zijn eigen bubbel van gezin en vrienden.

    de Volkskrant,

    Nog voor de feiten bekend waren, de reconstructie gereed, werd het oordeel geveld, gesteund door blinde bevestiging van het eigen gelijk. Opgehitst door zijn blondgelokte broodheer zette 'de premier voor alle Nederlanders' in één fel uitgesproken zin een hele bevolkingsgroep neer als zondebok. 'Stellige overtuigingen zijn de grootste vijand van eenheid, stelligheid de aartsvijand van tolerantie', houdt kardinaal Lawrence ons voor. Ik gun ons land een premier met twijfelmoed.

    De Volkskrant,

    'Ik ben bang. Bang voor mijn eigen felheid, voor nog meer olie op het vuur. Had ik maar meer twijfelmoed.' Ik herken dat wel. Het is niet gemakkelijk om in deze gepolariseerde tijden de lokroep van de absolute zekerheid, die ons links en rechts vastberaden om de oren vliegt, te weerstaan. Jezelf te dwingen tot eerst luisteren, dan wikken, wegen, nog een nachtje slapen, met een frisse blik, door andermans bril, 'wat als' en 'ja, maar'. Wankelmoedig leven, weifelend op de tast. Wie durft dat nog?

    de Volkskrant,

    Domein cultuur en samenleving
    Tijd neologisme