San Miguel, het meest noordelijke eiland van de Channel Islands, bij de kust van Santa
Barbara, speelde een grote rol in Na de barbarij, T.C. Boyles vorige geëngageerde
eco-roman. Ook in San Miguel, zijn veertiende roman, vormen deze eilanden een personage
op zich. Boyles nieuwste speelt in de late negentiende en vroege twintigste eeuw.
We volgen drie vrouwen die op San Miguel woonden.
Vrijwel alle recensies van de roman laten de ecokritische inslag onbenoemd (met uitzondering
van een enkele verwijzing naar de ontdooiende permafrost). Dat is niet zo gek: het
is een rijke roman waar de thema's en poëtische passages over elkaar heen buitelen,
dus er is genoeg wat afleidt van de ecokritische onderlaag. Bovendien is Waarachtige
beschrijvingen atypisch als ecoroman, omdat de verteller de aanstaande ontdooiing
omarmt in plaats van vreest.
'We bedanken de bodem er nooit voor dat hij ons draagt en onze gewassen laat groeien.
En dat hij zich vol laat storten met asfalt en heipalen. De kuil is een spannend verhaal,
maar stiekem is het ook een beetje een ecoroman: van begin tot eind gaat het over
de natuur die ergens heen wil.'
