Fawning…
is gedrag
| Aard herkomst | leenwoord |
|---|---|
| Vroegste datering | 2014 |
| Brontaal | Engels |
| Vorm in brontaal | fawning |
| Betekenis in brontaal | idem |
| Samenhangende woorden (betekenis) | coping; pleasen; pleaser |
| Vorm | Afbreking | |
|---|---|---|
| Enkelvoud | fawning | faw.ning |
| Aantal lettergrepen | 2 |
|---|---|
| Hoofdklemtoon | 1ste lettergreep |
| Uitspraakwijze | Engels |
| Type | zelfstandig naamwoord |
|---|---|
| Naamtype | soortnaam |
| Geslacht | mannelijk, vrouwelijk of onzijdig |
| Lidwoord | de of het |
| Getal | geen meervoud |
| Betekenisklasse | abstractum |
| Type | in brontaal geleed |
|---|---|
| Toelichting | Uit het Engels, waarin het gevormd is (to) fawn 'zich vleierig, onderdanig gedragen' en -ing. |
| Hyperoniem | gedrag |
|---|
"Wie fawning toepast, zorgt voor zichzelf in heel moeilijke en pijnlijke situaties, en dat soms jarenlang.'' Vroemen ziet dat mensen die de fawning-reactie hebben toegepast, zich daar soms voor schamen. "Zij zeggen het vreemd te vinden dat ze zich zo welwillend hebben opgesteld naar hun aanvaller. Dat zouden ze anders nooit hebben gedaan.''
Fawning is geen bewuste keuze, maar een reflexmatige reactie. "Overleven is het allerbelangrijkste. We maken onszelf zo klein mogelijk en stellen ons extreem meegaand op om de ander tevreden te stellen".
Als een aanvaller niet voor rede vatbaar lijkt en zichzelf niet in de hand heeft, proberen we met fawning diegene tot bedaren te brengen door ons klein te maken en ons onderdanig op te stellen. We proberen mee te werken met wat de aanvaller wil of diegene af te leiden, zodat de dreiging afneemt. Als klein kind kunnen we fawning al toepassen, zegt Meg Josephson, auteur van Are you mad at me?, waarin zij haar visie op fawning omschrijft.
| Domein | psychologie en psychiatrie |
|---|---|
| Tijd | neologisme |