genderincongruentie

Dit hier ontwikkelde zorgmodel voor de behandeling van adolescenten met genderincongruentie (daarvan is sprake wanneer het geboortegeslacht en de ervaren genderidentiteit niet overeenkomen) wordt ook wel omschreven als het 'Dutch protocol'. Is dit protocol inmiddels aan een kritische evaluatie door de inspectie toe, zoals Jan Kuitenbrouwer en Peter Vasterman beweren? En mist het voldoende wetenschappelijke onderbouwing zoals zij stellen? Vanaf het moment dat de jongeren en hun families zich melden bij het genderteam van Amsterdam UMC vindt indicatiestelling voor en begeleiding bij een medische genderbehandeling alleen plaats via een zorgvuldig en multidisciplinair traject. Daarin komt niet alleen de beleefde genderincongruentie en de ontwikkeling daarvan aan bod, maar ook het bredere functioneren.

'Als gender bedacht is, hoe kun je dan zeggen dat je geen vrouw bent?' Hier komt een botsing aan het licht die ook diepe sporen trekt door verschillende generaties feminisme. Er zijn feministische stromingen waarin gender als construct wordt gezien en waarin elk verschil tussen man en vrouw wordt verworpen. Deze feministen betogen dat transgender personen en non-binaire personen deze verschillen weer terug de wereld in brengen. Dat ze het hokjesdenken versterken. Diepgevoelde genderincongruentie en de wens om het lichaam medisch aan te passen zou je volgens deze feministen dus moeten bestrijden door je te bevrijden van gangbare maatschappelijke ideeën over mannen en vrouwen.