schaamte die mensen voelen als ze te veel stoken, bijvoorbeeld met hout en steenkool,
omdat dit slecht voor het milieu is; schaamte over te veel stoken
Stookschaamte…
is schaamte; is een gevoel
[Oorzaak, reden of aanleiding]
ontstaat als iemand zich schuldig voelt over de milieuschade die zijn, haar of diens
stookgedrag aanricht, vooral omdat bij het stoken van hout veel fijnstof wordt uitgestoten
Die mondiale schizofrenie heeft een lokale pendant. Twintig procent van de huishoudens
stookt wel eens met hout. Nu het echt koud is, doen nog veel meer dat. De lucht stinkt,
in de steden en op het platteland. Omdat de fijnstofdrempel is overschreden, roept
de Vlaamse Milieumaatschappij de bevolking op om minstens enkele dagen niet te stoken.
Maar van collectieve stookschaamte is geen sprake, zoals we in de zomer wel sproeischaamte
kenden. Te oordelen naar het sentiment in de buitengewoon druk beantwoordde oproep
op de website van De Standaard, leeft vooral het verzet.
Nu de dagen kouder worden, gaan we lekker binnen in huis cocoonen. En wat is er nu
gezelliger dan een knapperend haardvuurtje en een kop thee? Toch is er veel te doen
over het stoken van de houtkachel of pelletkachel. Wat hoe duurzaam is dat eigenlijk?
Het stoken van een kilo hout zorgt voor evenveel fijnstof als een vrachtwagenrit van
350 kilometer. En hoe blij worden je buren van jouw stookgedrag? De eerste signalen
van 'stookschaamte' zijn al gesignaleerd. Tijd voor een artikel dus!
Tegenwoordig kan een rookgasfilter nog de laatste deeltjes fijnstof afvangen. Door
het systeem te veranderen en de manier van stoken aan te passen, wordt het benutten
van resthout aanmerkelijk verbeterd. Verwarmen met brandhout kan tegenwoordig juist
prima, CO2-neutraal en zonder stookschaamte.
